Lagoa de Alcaián

Lagoa de Alcaián
Seavia - Coristanco

14 feb. 2012

PENÉLOPE

Así se titula este fermoso poema de Xosé Mª Díaz Castro, que hai moito tempo que me acompaña mentalmente. Publicouse, por primeira vez, en 1961, no poemario titulado Nimbos. É unha mostra ben significativa da poesía de posguerra que acabamos de estudar nas aulas de 4º. En que corrente literaria o integrariades?

UN PASO adiante i outro atrás, Galiza,
i a tea dos teus soños non se move.
A espranza nos teus ollos se esperguiza.
Aran os bois e chove.

Un bruar de navíos moi lonxanos
che estrolla o sono mol coma unha uva.
Pro ti envólveste en sabas de mil anos,
e en sonos volves a escoitar a chuva.

Traguerán os camiños algún día
a xente que levaron. Deus é o mesmo.
Suco vai, suco vén, Xesús María!,
e toda cousa ha de pagar seu desmo.

Desorballando os prados como sono,
o Tempo vai de Parga a Pastoriza.
Vaise enterrando, suco a suco, o Outono.
Un paso adiante i outro atrás, Galiza!

No hay comentarios:

Publicar un comentario