Lagoa de Alcaián

Lagoa de Alcaián
Seavia - Coristanco

17 ene. 2017

PRIMEIRA ACHEGA ÁS COUSAS DE CASTELAO

Ímonos achegando a Castelao a través do teatro, concretamente á adaptación de Cousas por parte da compañía Os Quinquilláns.

Grazas á xestión da Concellaría de Cultura e Educación de Coristanco puidemos acudir a esta representación da que moito gustamos e da que deixamos aquí un petisco audiovisual para quen non puido gozar deste luxo e mais as impresións do alumnado participante que irán ficando nos comentarios.






13 ene. 2017

RAMÓN CABANILLAS

As aulas de lingua e literatura galega de 4º ESO lévannos estes días a descubrir o poeta cambadés Ramón Cabanillas como representante dos novos modelos literarios que introduce o primeiro terzo do século XX, concretamente desde o proxecto colectivo das Irmandades da Fala.


Imos achegarnos desde esta presentación á súa biobibliografía e desde a páxina da RAG sintetizaremos os seus principios éticos e estéticos.

A poesía de Ramón Cabanillas volve sempre ao presente en múltiples iniciativas sociais e escolares, así como en reinterpretacións musicais como é o caso dos poemas traballados na aula, Acción Gallega ou En pé!

A partir do visionado desta crónica do Arquivo Sonoro de Galicia poderemos acceder ás intervencións de Paulino Pedret, Aquilino Iglesia, Ramón Otero Pedrayo, enmarcadas nun acto coñecido como "Coroación poética", a última homenaxe a Ramón Cabanillas celebrada en Padrón o 8 de abril de 1958.


10 ene. 2017

LINGUARRISADAS 2017



Hai moitos xeitos de reflexionar sobre a lingua, sobre a sociolingüística, sobre os prexuízos lingüísticos, sobre a realidade do galego, en definitiva.

A edición do calendario que nos ofrece a Área de Normalización Lingüística da Universidade de Vigo, grazas á xenialidade do humorista gráfico Luís Davila, ofrécenos unha reflexión sociolingüística alternativa desde unha peculiar visión humorística.

Tomaremos de base cada unha das doce tiras deste calendario para levantar acta dalgúns dos prexuízos lingüísticos que acompañan, aínda na actualidade, a consideración e uso social do galego.

E quen sabe se, coa retranca que nos gastamos por aquí, aínda somos quen de ampliar o retrato sociolingüístico desta galería para concienciarnos definitivamente das barreiras que impiden a completa normalización da nosa lingua propia e oficial como garantía do seu futuro saudábel.



27 dic. 2016

DESPEDIDA DO ANO MANUEL MARÍA

Chega á fin este Ano Manuel María que despedimos por todo o alto.

Puxémoslle o ramo á lectura da súa obra compartida ao longo destes doce meses con actividades singulares que nos achegaron aínda máis ao autor que seguirá connosco sempre vivo na lectura da súa obra e dando nome á nosa biblioteca.

Manuel María foi o sorprendente eixo vertebrador do espectáculo de maxia de Martín Camiña, acompañado polo músico Álvaro Muras.



A Casa Museo Manuel María recibiunos en Outeiro de Rei para nos achegar aínda máis o legado do noso poeta.



A poesía foi a protagonista na ofrenda poético-floral que un grupo de compañeir@s realizou no cemiterio.



E como é tempo de nadal, de aninovo e Reis, velaquí nos despedimos cun poema de Manuel María moi propio destas datas.

Boas vacacións e feliz aninovo!

Romance dos Reis Magos 
 
-Onde camiñas, pastor,
con esa branca ovelliña?
-¡Voulle levar ao Deus Neno
a miña ofrenda cativa ... !
-Xa viñeron os Reis Magos
a ofrendarlle ouro e mirra
e a incensalo cun incenso
que moi bo recendo tiña.
-Eu non teño que lle dar
máis que esa ovella cativa
que o Neno Deus agradece
co lirio dunha sorrisa ... !
-Viñeron os Reises Magos
tripando moitos camiños
e por onde eles pasaban
ata a noite relucía.
Eran mouros os criados
que de paxes os servían,
moi briosos os cabalos
e lucida a comitiva.
En grandes arcós de prata
ricos presentes traguían.
Aló, no alto do ceo,
unha estrela estrelecida
ás folerpiñas de neve
co seu brillo derretía!
San Xosé estaba ledo.
Moito máis leda María.
O Neno Deus, no barrelo,
como un sol novo sorría.
-Eu non teño que lle dar
máis que esta ovella cativa
que o Neno Deus agradece
co lirio dunha sorrisa . ..!
Entre a neve e o corisco
o pastorciño camiña.
E no fondo dos seus ollos
unha estrela brilla, brilla:
aquela que aos Reises Magos 
servira de norte e guía...!

18 dic. 2016

A NOSA CONVERSA CON NAJLA SHAMI

Descubrimos recentemente a música Najla Shami, palestina e galega de adopción, e axiña procuramos a posibilidade de continuarmos coa rolda de entrevistas iniciada este trimestre con Kathleen March.

Samantha, Andrea, Adriana e Marta, compañeiras de 4º A, elaboraron un cuestionario ao que Najla respondeu en detalle.

O noso agradecemento por partillar connosco neste espazo didáctico a súa biografía persoal, profesional e lingüística que nos reconfirma na idea de termos unha lingua e unha cultura de primeira!





1. Onde vives actualmente, Najla?


Actualmente moro na cidade de Vigo. Cheguei hai tres meses despois dun longo periodo de viaxes.  


2. Podes explicarnos a que se debe que te definas na túa autobiografía como filla de tres culturas: palestina, galega e arxentina?

Son as culturas máis próximas que conforman a miña familia e das que me alimento para crear e estar no mundo, mais non son as únicas no meu sangue. A miña avoa paterna procede do Líbano, o meu bisavó era turco e o apelido da familia provén de Siria, da antiga rexión do Sham. Todos estamos feitos da converxencia de moitas latitudes.

3. Cantos idiomas falas?

Deféndome en castelán, galego, portugués e inglés. Tamén podo expresarme, aínda que dun xeito máis rudimentario en árabe. Comprendo tamén o francés e o italiano. O galego dá moita vantaxe á hora de debullar outras linguas. 

4. Como e quen che aprendeu o galego?

As xentes de Taboada aprendéronme o galego, no fermoso acento da provincia de Lugo, e tamén a miña propia curiosidade por coñecer a beleza da contorna onde me criei e o respecto a un pobo tan fermoso como é o noso.

5. As túas orixes multiculturais e plurilingües influíron dalgunha maneira na túa música?

Inflúen cada día non só na miña música senón no meu xeito de estar no mundo. Nun primeiro momento sentín certa dificultade na hora de conxugar musicalmente todas as orixes nas que tiña medrado mais pouco a pouco todo remata por se conformar dun xeito orgánico. Todos somos a suma de moitos, todos somos multiculturais e multirraciais.

6. Que te impulsou a elixir o galego para a túa carreira musical?

Pareceume algo orgánico usar o galego, como tamén o uso doutras línguas mais quizais foi decisivo mergullarme na música brasileira e lusoafricana, por tanto no portugués, para darme conta da amplitude do galego no mundo e na historia e da fermosura da súa sonoridade.


7. Por que escolles algúns poemas de Rosalía de Castro para gravar o teu último disco?


O meu último traballo até a data está conformado completamente por poemas de Rosalía e inspirado na sua obra e na muller que habitaba ca poeta. O meu encontro con Rosalía supoño estaba escrito e foi un camiño que me transformou persoalmente e que fixo que coñecese aínda máis a nosa cultura e a nosa lingua. 


8. Por que o titulaches "Na lingua que eu falo"


O título é unha chamada a romper coa dualidade que existe nos galegofalantes que escollen o castelán para comunicarse co mundo a pesar de que o galego sexa a súa lingua nai, na que se sinten máis cómodos. Esta esquizofrenia é e foi moi común polo que escollín esa frase rosaliana como un berro a respectarse a un mesmo en termos lingüísticos e persoais.

9. Como te iniciaches no mundo da música? Como incorporaches a ela o galego?


Non podo dicir que houbese unha iniciación, pois a música vén acompañándome desde moi nena. Sempre foi algo que estivo aí e que nun momento da miña vida gañou o peso suficiente como para transformarse nun camiño per se para percorrer. O galego, como dixen anteriormente, chegou a través do meu contacto coa música brasileira e lusoafricana.

10. Que representa para ti o galego?


O galego para min é unha porta ao mundo, unha identidade única que non existe en ningunha outra latitude do planeta. A xente en xeral tenta marcar unha diferenza coa sua forma de vivir e finalmente remata por facer o mesmo cos demais, vestir o mesmo, comer o mesmo, etc. O galego e a nosa cultura é un sinal de identidade único que non se atopa en ningures e que nos fai especiais e distintos ao resto dos pobos. 

11. Como ves a realidade da nosa lingua na actualidade?


Pois a realidade é complexa e non moi sinxela. Precisamos moita concienciación e sobre todo ensinar pensamento histórico para que as novas xeracións valoren a importante herdanza que é nosa língua e a nosa cultura.

7 dic. 2016

DAS IRMANDADES DA FALA AO PARTIDO GALEGUISTA

Nas aulas de 4º ESO comezamos a descubrir a lingua e a literatura do primeiro terzo do século XX. É por iso que debemos centrarnos no labor das Irmandades da Fala, agora que estamos a piques de pechar o ano 2016 en que celebramos o seu centenario, e mais tamén do Partido Galeguista, que cumpre 85 anos precisamente nestes días, desde aquel 6 de decembro de 1931.

Mais non é posíbel comprender a importancia e trascendencia dos seus proxectos e dos seus protagonistas sen coñecer as oportunidades e debilidades dun tempo do que, sínda que nos quede lonxe, somos herdeir@s.

Imos entrar na intrahistoria dos nosos días grazas ao retrato que este vídeo de Xan Leira nos ofrece.



30 nov. 2016

25 nov. 2016

LIBRO DO MAL AMOR


Neste 25 de novembro en que debemos lembrar as causas que provocan a morte incesante de mulleres a mans dos homes que din querelas, imos adentrarnos neste Libro do mal amor que vincula artes plásticas e literatura.


Continuaremos, após a lectura, a acrecentar cos nosos haikus, o noso ronsel de denuncia e esperanza.

21 nov. 2016

VISITA Á BIBLIOTECA REGO DA BALSA E ENCONTRO CON XURXO CHAPELA


Este venres pechamos a semana cunha sesión didáctica diferente, máis aló dos muros da aula e do centro.


A primeira parte da visita consistiu nunha aproximación ao funcionamento dunha biblioteca tan próxima a nós como é a Biblioteca Rego da Balsa de Carballo, que fondos bibliográficos e audiovisuais temos á nosa disposición como usuari@s, como recoñecelos e que precisamos para sermos soci@s.




A segunda parte da visita centrámola na conversa co escritor carballés, Xurxo Chapela, autor de Lémbrome, unha lectura que descubrimos neste primeiro trimestre de curso en 4º de ESO.






Foi unha estupenda oportunidade para descubrir todo o que quedou oculto entre liñas e non eramos quen de descifrar.

Grazas, Xurxo, por descubrir a intimidade do proceso creativo desta obra tan orixinal, que trascende o ámbito da escrita da memoria máis individual para o converter nun produto compartido coa sociedade.